Tradycyjne tańce
W dawnych lokalnych środowiskach wielskich tańce były zazwyczaj mało zróżnicowane. Tańce były przekazywane z babki na matkę z matki na córkę i tak od dawien dawna. Tworzyły one repertuar coś na kształt dzisiejszego naszego przedstawienia. Były to tańce dobrze znane ludności zamieszkującej ten sam teren. Podobnie jak taniec tak jak i mowa polska była im dobrze znana. Taniec, muzyka, śpiew, mowa, stroje i sztuka ludowa były czymś nieodłącznym w społeczności. Młodsze pokolenie wieku naszych drugoklasistów przyswajało sobie w sposób naturalny a nie z przymusu patrząc jak starsi i rodzice tańczą. Podobnie jak dzieci przejmowały tańce ich nawyki i miejscowy zasób słów ostawały w pamięci. Tańce nigdy nie zanikły gdyż starsze osoby zastępowali młode dziewczyny i kawalerowie którzy od najmłodszych lat towarzyszyły zespołowi. Przez wymianę osób w zespole choreografia nie była już taka sama. Nowi członkowie nieznacznie ją zmieniali.